Olać dietę.

Zjadłam ostatnio wysmażonego schabowego i dobrze mi z tym! Mężulo oszukał mnie, mówiąc, że prawie go nie przyprawił, a ja udawałam, że mu wierzę, a potem zajadałam się ze smakiem :D

Będąc w ciąży śmiałam się z diet i stwierdziłam, że będę jadła wszystko, ale...po porodzie wydawało mi się, że Maluszka źle reaguje na wszystko co zjem i ciężko było mi cokolwiek wykluczyć...W końcu doszło do tego, że ograniczyłam się do rzeczonego ryżu, piersi z kuraka i marchewy. Długo tak nie pociągnęłam. Jako smakosz cierpiałam bardzo, a Malutka dalej się spinała przy robieniu kupki. Stwierdziłam więc, że nie ma co przesadzać z ograniczeniami skoro na wszystko reaguje podobnie. Oczywiście cytrusy, pomidory i truskawki jeszcze poczekają, ale zaczęłam już dodawać cebulkę, mocniej przyprawiać, smażyć (nie mylić z przypalaniem!), itd.itp.   

Zauważyłam w ogóle, że bez przerwy jestem głodna (a myślałam, że to domena ciężarówek)! Córeczka wysysa z moim mlekiem wszystko co najlepsze, mnie prawie nic nie pozostawiając. Muszę zatem systematycznie pakować w siebie jakieś żarełko, a to jogurcik, a to kanapeczka, jabłuszko, obiadek, deserek,etc. bo inaczej stefka burczymucha nie da mi spokoju. Oprócz tego łykam omegę 3 i suplementy dla karmiących matek (te same, które zażywałam będąc w ciąży), bo włosów o wiele więcej pojawiło się na podłodze/poduszce/w wannie/na szczotce, a i paznokcie łamią się z łatwością. Nie wspominając o zmęczeniu...

Nie ma co zatem katować się, bo więcej szkody można narobić sobie niż przyczynić się do poprawy samopoczucia maleństwa. Wiadomo, ono ma delikatny żołądeczek i zanim wszystko zacznie funkcjonować poprawnie (czekam na dni, kiedy odbijać będzie się już samo) troszkę czasu minie. Teoretycznie wszystko może zaszkodzić, czyli równie dobrze nic nie musi.

Nie szalejemy, ale też pozwalamy sobie na urozmaicenie - a co! Niech Kruszyna też poznaje smaki.